De weg terug naar mezelf

Als kind voelde ik me vaak anders dan de kinderen om mij heen.

Ik kon het toen nog niet uitleggen, maar ik merkte veel op. Sfeer, spanning, blikken, stiltes en het verschil tussen wat iemand zei en wat ik tegelijkertijd aanvoelde.

Ik was erg intuïtief en handelde naar wat ik voelde. Het kwam niet in me op dat ik daar woorden voor moest zoeken.

Maar met de zin “omdat ik dat zo voel” kun je in deze wereld niet zoveel. Dus hoe ouder ik werd, hoe meer ik vanuit mijn hoofd ging leven. Verklaringen zoeken, uitleggen, twijfelen aan mezelf en aan mijn gevoel.

Tot ik op een gegeven moment, na een intense gebeurtenis, voelde dat ik mezelf behoorlijk was kwijtgeraakt.

Daarom ben ik begonnen met de opleiding tot Holistisch Therapeut. Daarna ben ik verdergegaan in het systemisch werk en het begeleiden van opstellingen.

Waar ik wist dat ik niet helemaal in balans was, ontdekte ik dat dat nog zacht uitgedrukt bleek.

Ik herkende patronen waar ik in vastzat. Ik voelde veel, maar was weinig verbonden met mezelf.

De weg terug naar mezelf was soms best confronterend. Maar ook het beste wat ik mezelf gegund heb.

Ik geloof niet dat je jezelf eerst moet verbeteren om goed genoeg te zijn.

Wel geloof ik dat er iets kan veranderen wanneer je eerder leert herkennen waar je jezelf voorbijgaat en wat je werkelijk nodig hebt.